Georg Simon Ohm

Bir çilingirin oÄŸlu olan Ohm, bir süre babasının yanında çalıştıktan sonra Köln’deki Cizvitler Koleji’nde ve Berlin Harp Okulu’nda matematik ve fizik öğretmenliÄŸi yaptı. Köln, Nürnberg ve Münih Ãœniversitelerinde profesörlük görevi aldı.

Lise öğretmenliÄŸi yaparken daha önceden Alessandro Volta tarafından bulunan elektrokimyasal hücreler üzerine çalışmaya ve araÅŸtırma yapmaya baÅŸladı. Kendi ekipmanlarını kullanarak yaptığı araÅŸtırmalar sırasında, bir telden geçen akımın geçtiÄŸi alanla doÄŸru orantılı ve uzunluÄŸuyla ters orantılı olduÄŸunu buldu. Bu deney sonuçlarını kullanarak, gerilim akım ve direnç arasındaki baÄŸlantıyı çözdü. Bu denklem oldukça büyük bir geliÅŸmeydi çünkü elektrik devrelerin analizlerinin yapılmasının baÅŸlangıcını ve temelini oluÅŸturuyordu. Fakat 1827′de bu buluÅŸunu yayınlayınca, kolejde hoÅŸ karşılanmadı ve lise öğretmenliÄŸinden istifa etmeye zorlandı. Bu onu yoksulluÄŸa itti. 1833′de Nürnberg’de profesörlük pozisyonuna kabul edilinceye kadar bu yoksul hayatı devam etti. Ãœniversitedeki pozisyonu onun için çok iyi bir geliÅŸme oldu.

Elektrik akımını bir sıvının debisi, potansiyel farkını da bir seviye farkı gibi kabul ederek ve elektrik miktarını, ÅŸiddetini, elektromotor kuvveti kesin bir ÅŸekilde tanımlayarak, elektrokinetik olaylar için bilimsel terimler ortaya koydu. Belirli kesit ve uzunluktaki, belirli bir madenden yapılmış bir teli standart seçerek, öbür teller için bugün ‘direnç’ denilen özelliÄŸi “indirgenmiÅŸ uzunluk” adıyla tanımladı ve ünlü yasasını, “akım ÅŸiddeti = elektroskopik kuvvet / indirgenmiÅŸ uzunluk” biçiminde açıkladı. 1826’da yayımladığı makalelerde, Ohm’un bu yasaya tümüyle deneysel yoldan vardığı görülür.
Direnç birimi ohm’a adını verdi.Ohm’un bulduÄŸu ve bugün Ohm Kanunu olarak bilinen,

I = V / R

üç değişkenli formül, tüm elektrik devrelerinin temelini oluşturmaktadır. Bu buluşundan sonra bir elektrik devresinde elektromotor gücünün dağılımını keşfetti. Direnç, elektromotor kuvveti ve akım şidddeti arasındaki bağlantıyı buldu.

1830’da A.C. Becguell’in çalışmalarından habersiz olarak pillerdeki kutuplama olayını açıkladı. 1843′te insan kulağının çeÅŸitli titreÅŸimler arasında, sinüsoidal titreÅŸimleri ayırt ederek algılayabileceÄŸini ispatladı. Ayrıca canavar düdüklerinin teorisini kurdu.

1854 yılında ölen fizikçinin yaşamı sırasında bilime yaptığı katkılarından dolayı, yaşarken takdir görmese de, ölümünden yaklaşık otuz yıl sonra adı direnç birimine verilerek onurlandırıldı.

Yorumlar (0)

Yorum yaz

Isim

E-posta

Baslik

Yorum

daha kucuk | daha buyuk

E-posta ile takip (sadece kayitli kullanicilar)

Okudum ve kabul ediyorum Kullanim sartlari.

Yorum Ekle