Bilgisayar yongası (cip) teknolojisi, on yıllardır büyük adımlarla ilerliyor. Ama silikon yongalara yerleştirilecek devre sayısının sınırsız bir biçimde artırılamayacağı ortaya çıktı.

Son yıllarda bilim insanları tek tek molekülleri ve küçük kimyasal grupları transistora ve standart bilgisayar yongalarına dönüştürerek daha da küçük sistemler geliÅŸtirmeye çalıştılar. 2001’de ise molekül büyüklüğündeki ilk devreyi gerçekleÅŸtirdiler. Science dergisinin 2001 yılının önemli bilimsel baÅŸarıları arasında gördüğü bu geliÅŸme, yeni kuÅŸak molekül elektroniÄŸinin öncüsü olabilir.

Bugünkü en gelişmiş bilgisayar yongaları (Cip), bir posta pulu büyüklüğünde üzerine 40 milyon kadar transistor yerleştirilebiliyor.

Büyük bir başarı gibi görünse de, bu transistorlar yine de moleküllerden 60,000 kat büyük.

1990’ların sonunda gerçekleÅŸtirilen araÅŸtırmalar, bir molekülün tıpkı mikroiÅŸlemcilerin temel yapı elemanları olan kablolar ya da yarı-iletkenler gibi elektrik iletebileceÄŸini ortaya koydu. Artık yapılacak iÅŸ molekülleri bu aygıtlara yerleÅŸtirmekti ve 2000 yılı sonunda moleküler elektronik aygıtlar geliÅŸtirildi. Bundan sonra atılacak adım ise, bunları birbirine baÄŸlamaktı. 2001’de beÅŸ laboratuvar, bunları birbirine baÄŸlayarak bilgisayar iÅŸlemlerini gerçekleÅŸtirebilecek karmaşık bir devre oluÅŸturdu.

5 ileri adım

Ocak ayında, Harvard Ãœniversitesi’nden kimyacı Charles Lieber baÅŸkanlığındaki bir ekip, nanokabloları basit bir biçimde bir araya getirdi. Bu henüz bir devre deÄŸildi, ama birbirinden ayrı nanokabloların iletiÅŸim içine girebileceÄŸini gösteren bir ilk adımdı.

Nisan’da Los Angeles, California Ãœniversitesi’nden James Heath ve arkadaÅŸları, Amerikan Kimya BirliÄŸi’ne yarı-iletken çapraz çubuklar yaptıklarını bildirdi. Her baÄŸlantıya, rotaxan denilen ve moleküler transistor iÅŸlevi gören moleküller yerleÅŸtirildi. AraÅŸtırmacılar, çapraz çubuÄŸun her koluna gelen voltajı kontrol ederek 16 bitlik bellek devreleri yapabileceklerini gösterdi.

26 AÄŸustos’ta IBM’den Phaedon Avouris önderliÄŸindeki bir ekip, online olarak yayınladıkları Nano Letters’da, tek bir yarı-iletken karbon nanotüpünden bir devre yaptıklarını açıkladı. Daha karmaşık devrelerin temel yapı elemanlarından olan bir dalgalı akım deÄŸiÅŸtirici gibi çalışması için de aygıtı eÅŸeksenli yaptılar. IBM devresinin bir üstünlüğü de, zayıf bir elektrik girdisini güçlü bir çıktıya dönüştürebilmesi, yani birden çok aygıt arasında sinyal gönderebilmek için gerekli olan ‘kazanım’ı saÄŸlayabilmesiydi.

Hollanda’da Delft Teknoloji Ãœniversitesi’nden Cees Dekker ve arkadaÅŸları da karbon nanotüplerinden yararlanarak, çıktı sinyali girdi sinyalinin on katına ulaÅŸan transistorlar yaptı. Harvard’dan Lieber ve arkadaÅŸları ise, silikon ve galyum nitritten yapılma yarı-iletken nanokablolarla devreler üretti.

Son olarak Bell Laboratuarı’ndan fizikçi Jan Hendrik Schien önderliÄŸindeki bir grup araÅŸtırmacı, altın elektrot çiftleri arasında kimyasal olarak bir araya toplanan organik moleküllerden yapılan transistorlarla devre oluÅŸturdu.

Karmaşık devreler

Bugünse araştırmacıların ilkel devreler oluşturma aşamasından, silikonun hızını, güvenilirliğini artıracak ve maliyeti düşürecek birbirine bağlı karmaşık devreler yaratma aşamasına geçmesi bekleniyor. Bu karmaşıklık düzeyine ulaşmak ise, yonga üretiminde bir devrim gerektirecek.

Bugün bir posta pulu büyüklüğündeki chip üzerine 40 milyon transistor yerleştiriliyorÉ

Moleküler bilgisayarların işlemcileri bugünkü bilgisayarlardan 60 bin kez daha küçük olacak.

Kaynak:Hürriyet

Yorumlar (0)

Yorum yaz

Isim

E-posta

Baslik

Yorum

daha kucuk | daha buyuk

E-posta ile takip (sadece kayitli kullanicilar)

Okudum ve kabul ediyorum Kullanim sartlari.

Yorum Ekle